اولین اقدامات براى ربودن
پس از وساطت دولت الجزایر، سفارت لیبى در لبنان با امام موسى تماس مى گیرد و از وى دعوت مى کند که به لیبى سفر کنند. در تاریخ ۲۵ آگوست سال ۱۹۷۸ امام موسى صدر همراه با شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین به لیبى مى رود. در حالى که در فرودگاه بیروت سرکنسول دولت لیبى، سیدمحمود بن جورح، وعده اى از کارکنان سفارت لیبى از ایشان وداع مى کنند. بنابراین سفر امام موسى صدریک سفر رسمى و به دعوت رسمى دولت لیبى و با خرج دولت لیبى بوده است.

… و از انعکاس اخبار امام جلوگیرى مى کنند
دردوران اقامت امام موسى صدر در لیبى هیچ تماس تلفنى یا مکاتبه اى از طرف ایشان وهمراهانشان با دنیاى خارج به عمل نمى آید. در حالى که ما مى دانیم امام موسى صدر عادت داشت همه روزه اعمال و کارهاى خود را به دوستانش دربیروت و خانواده خویش در پاریس اطلاع دهد. همچنین امام موسى صدر، آقاى عباس بدرالدین را که یکى از روزنامه نگاران معروف لبنان و صاحب امتیاز خبرگزارى لبنان است، با خود برده بود، تا اخبار روزانه مربوط به سفر را به خبرگزاریهاى لبنان و دنیا گزارش بدهد. ولى طى این ایام، هیچ تماسى از سوى امام موسى صدر، یا عباس بدرالدین، از طریق تلکس یا تلفن و یا چیزدیگرى به عمل نمى آید. حتى امام صدر هیچ تماس تلفنى با خانواده اش نمى گیرد. در صورتى که ضرورت داشت ارتباط همیشگى برقرار باشد، اما هیچ ارتباط و تماسى به عمل نمى آید. بعد مى بینیم که دستگاههاى خبرگزارى لیبى هم از ورود امام موسى صدر و دوستانش هیچ خبرى را گزارش نمى کنند. در حالى که شخصیتهاى خیلى کم اهمیت تر از امام موسى را در روزنامه ها و رادیو وتلویزیون یاد، و فعالیتهایشان را ذکر مى کنند. در فرودگاه لیبى، «احمد شحاطى» از آقاى صدر استقبال مى کند. او بزرگترین شخصیت سیاسى بین المللى لیبى است، و تقریباً مى توان او را مسؤول روابط خارجى لیبى به حساب آورد. ولى با تمام این احوال در خبرگزاریهاى لیبى هیچ ذکرى از امام موسى به عمل نمى آید. امام موسى در هتل «الشاطى» طرابلس سکونت مى کند.

امام در محاصره نیروهاى امنیتى
محل سکونت او را در قسمتى از ساختمان قرار مى دهند که زیر نظر دستگاه اطلاعات لیبى بوده است: بخش شماره ۳۵۱. هنگامى که یکى از دوستان آقاى صدر براى دیدار او به این بخش هتل مى رود، احساس مى کند که مسؤولین امنیتى لیبى درباره هویت و مشخصات او تحقیقات کامل به عمل مى آورند، تا به اواجازه دهند که به این قسمت برود. در تاریخ ۲۶ یا ۲۷ آگوست که احمد شحاطى به زیارت امام موسى مى آید، تلویزیون رسمى لیبى گفته هاى امام موسى و احمدشحاطى را ضبط مى کند. ولى متأسفانه از تلویزیون پخش نمى شود.
در تاریخ ۲۸ آگوست، آقاى «محمد سلمان»، که یک خبرنگار لبنانى الاصل، ولى ساکن لیبى است، با امام موسى مصاحبه اى مى کند. مذاکره میان او و امام موسى هم ضبط مى شود، اما این مذاکرات هم از رادیوى لیبى پخش نمى شود. در تاریخ ۲۹ آگوست آقاى «منح الصلح» و «اسعد مقدم» و «طلال سلمان» و «بشاره مرهج» و «محمد سلمان» به دیدار امام موسى مى آیند و چندین ساعت با او به گفت وگو مى نشینند. اطلاعاتى که در چندروز گذشته به ما رسید، از طرف همین اشخاص، و آقاى اسعدمقدم و محمد سلمان است، که در این جلسه با آقاى صدر گفت وگو کردند. در این جلسه است که آقاى صدرناراحتى خود را از آنچه در لیبى در چند روز گذشته بر او گذشته است، به این افراد ابرازمى کند.

لیبى به سفارت لبنان خبر نمى دهد
در تاریخ بیست و نهم آگوست، آقاى «عباس بدرالدین» به کاردار سفارت لبنان در لیبى،آقاى « نزار فرحات»، مراجعه مى کند و به او اطلاع مى دهد که امام موسى صدر در لیبى است. کاردار سفارت لبنان اظهار تأسف مى کند که تا به حال از ورود امام موسى صدر اطلاعى پیدا نکرده است. فوراً امام موسى صدر و دوستانش رابراى صرف غذا و افطار (چون ماه رمضان هم بود) به خانه خودش دعوت مى کند. آن روز ۲۷رمضان بود. در دیدارى که با آقاى فرحات به عمل مى آید، عباس بدرالدین از اودرخواست مى کند که ویزاى پاریس را براى وى تهیه کند، تا او هم بتواند در کنار آقاى صدر به پاریس برود. در اینجاست که مى بینم امام موسى و شیخ محمد یعقوب چنین درخواستى از کاردار سفارت براى ویزاى پاریس نمى کنند. به عبارت دیگر، امام موسى و شیخ محمدیعقوب ویزاى ورود به پاریس را از لبنان درپاسپورت خود داشته اند، و احتیاجى به گرفتن ویزاى مجدد نبوده است. در حالى که عباس بدرالدین ویزا نداشته و پاسپورت خود را مى دهد که ویزاى ورود به پاریس را براى او بگیرند. آقاى منح الصلح و بشاره مرهج هم که در آنجا حضور داشتند، پاسپورتهاى خود را به آقاى فرحات مى دهند، تا براى آنها هم ویزا گرفته شود. یعنى جلسه اى بودکه همه نشسته بودند. هنگامى که کاردار سفارت لبنان حضور داشته همه پاسپورتهایشان را مى دهند، تا ویزا بگیرند، جز امام موسى و شیخ محمد یعقوب.
شب بعد که سى ام آگوست است، بنابر دعوت براى افطار در خانه نزار فرحات ، عده اى حضور داشتند. بین آنها منح الصلح، اسعد مقدم و طلال سلمان هم بوده اند. طلال سلمان مدیر روزنامه «السفیر» در بیروت است. آنها آگاهى مى یابند که امام موسى تمام روز را در هتل منتظر ملاقات با معمر قذافى بوده است. حتى شماره تلفن خانه آقاى فرحات را به اداره هتل مى دهد، تا قذافى او را در هر لحظه براى ملاقات بخواهد، فوراً به آنجا برود. ساعت ۹‎/۵ شب امام موسى به هتل برمى گردد، تا اگر قرار باشد ملاقاتى صورت بگیرد، بتواند به سرعت خود را برساند. ولى هیچ اثرى از ملاقات نبوده است. در اینجاست که احمد شحاطى به هتل مى آید و مى گوید ملاقات با قذافى ممکن است هر ساعت انجام بگیرد؛ یعنى موعد و قرار معینى ذکر نمى کند. ولى مى گوید حاضر باشید که هر ساعت ممکن است ملاقات انجام بگیرد. امام موسى هم اضطرار خود را به سفر ابراز مى کند، ومى گوید باید هر چه سریعتر به پاریس برود. و چون کار ضرورى دارد، نمى تواند مدت زیادى بماند. اگر این ملاقات در این ماه انجام نگیرد، ان شاءاللَّه در ماههاى دیگر ووقت مناسبتر انجام خواهد گرفت.

حرکت به سوى ملاقات با قذافى
در تاریخ ۳۱ آگوست، ساعت ۱‎/۵بعدازظهر آقاى اسعد مقدم با یکى از دوستان خود، امام موسى و همراهانش را در ورودى هتل الشاطى مى بیند. به آقاى مقدم گفته مى شود که آن ها درراهند، تا با ماشینهاى رسمى دولتى به ملاقات قذافى بروند. او براى آنها آرزوى موفقیت مى کند. بنابراین آخرین لحظه اى که امام موسى در طرابلس دیده مى شود، ساعت ۱‎/۵بعدازظهر روز ۳۱ اگوست در ورودى هتل الشاطى بوده است.
سپس تلفن سفارت لبنان درلیبى زنگ مى زند. منشى تلفن را برمى دارد . صدایى را مى شنود که صداى شیخ محمدیعقوب بوده است، صدا درخواست مى کند که با نزار فرحات کاردار سفارت لبنان صحبت کند. زمانى که این کلمات را بر زبان مى راند، تلفن قطع مى شود. این مسأله نشان مى دهد آنها درجایى بوده اند که تلفن در دسترس شیخ محمدیعقوب قرار داشته است. او مى خواسته محل خود را به کاردار سفارت، آقاى نزارفرحات، گزارش بدهد که مأمورین مى رسند و تلفن را قطع مى کنند. ساعت ۲ بعدازظهرآقاى نزار فرحات، پاسپورتهاى آقایان بدرالدین و صلح و مرهج را به هتل مى آورد که به آنها بازگرداند. ولى چون امام موسى و دوستانش را در هتل پیدا نمى کند، پاسپورت آقاى عباس بدرالدین را به آقاى مرهج مى دهد که به او برساند.بعد از بازگشت آقاى نزار فرحات، ساعت ۳ صبح روز بعد به هتل تلفن مى کند، تا ازمسؤولین هتل در مورد بازگشت امام موسى سؤال کند. مسؤولین هتل مى گویند: ماهیچ چیزى نمى دانیم.

امام ربوده مى شود
دولت لیبى رسماً اعلام کرده است که در ساعت ۸ بعدازظهر روز ۳۱ آگوست، امام موسى صدر، شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین در هواپیماى «آلیتالیا» به شماره ۸۸۱ از لیبى به شهر رم مسافرت کرده اند و براى اثبات مدعاى خود لیست مسافرین هواپیما را انتشار داده که در آن، اسامى این سه نفر هم آمده است. حتى دولت لیبى مدعى است که چون جاى درجه یک براى این مسافران در هواپیما نبوده، اجباراً سه نفر از افراد را ازدرجه یک به درجه توریستى انتقال داده و این ۳ نفر را به جاى آنها در قسمت درجه یک جایگزین کرده است. حتى نام کسى که آنها را بدرقه کرده و به فرودگاه رسانده، هم دراین بیانیه ذکر شده است.

نیروهاى امنیتى … با عمامه امام
ساعت ۱۰ صبح روز بعد، دو نفر وارد هتل «هالیدى این» در شهر رم مى شوند. یکى از آنها خود را شیخ محمد یعقوب معرفى مى کند، و لباس عادى داشته. فرد دیگرخود را موسى صدر معرفى مى کند که معمم بوده است. آنها دو اتاق به شماره هاى ۷۰۱ و ۷۰۲ اجاره مى کنند و پول یک هفته را هم از قبل مى پردازند. در اینجا مردى که با مسؤول هتل صحبت مى کند، کسى است که خودش را شیخ محمدیعقوب معرفى کرده است. شخص دیگر دورتر مى ایستد، و جلوى میز اطلاعات نمى آید. کارتهایى که براى پذیرش این دو نفر نوشته شده، نه به خط صاحب هتل است،نه به خط شیخ محمد یعقوب و نه به خط امام موسى. پس خط شخصى دیگر است،یعنى شخصى که خود را شیخ محمدیعقوب معرفى کرده است. این شخص به هنگام نوشتن نام خود، نوشته است:« محمد شحاده». نام اصلى شیخ محمدیعقوب، محمدیعقوب است یعنى نام خانوادگیش یعقوب است و اسم پدرش شحاده است . درپاسپورت مى نویسند محمد شحاده یعقوب. این شخص نام خود را نوشته محمدشحاده، در حالى که اگر این شخص شیخ محمد یعقوب بود، لااقل نام خود را درست مى دانست و درست مى نوشت، و این اشتباه بزرگ را نمى کرد. بنابراین این دونوشته، نه به خط شیخ محمد یعقوب است ونه خط امام موسى و نه به خط صاحب هتل. هنگامى که چمدانهاى امام موسى و شیخ محمدیعقوب را به طبقه هفتم و اتاق شماره ۷۰۱ مى برند، این شخص که به اصطلاح شیخ محمد یعقوب بوده، دست به جیبش مى برد و پول بسیار زیادى به دلار بیرون مى آورد و مبلغ گزافى به آن خدمتکار انعام مى دهد. به طورى که او از زیاد بودن این مبلغ تعجب مى کند. این مطلب در روزنامه ها آمده، و مبلغش هم ذکر شده بود. بعد آنها فقط ۱۰ دقیقه در هتل مى مانند. آن کسى که خود را امام موسى معرفى کرده بود، تغییر لباس مى دهد و با لباس شخصى از هتل خارج مى گردد، و دیگر برنمى گردد. در حالى که چمدانها داخل اتاق ، و پاسپورتها روى میز گذاشته شده اند. پاسپورتها و چمدان متعلق به امام موسى و شیخ محمد یعقوب بوده است.
بزرگترین ادعاى لیبى این است که لیست مسافران هواپیما موجود بوده، و اسم این دو تن در آن ذکر شده است و وارد ایتالیا شده اند. بعد به هتل هالیدى این وارد شده اند.اما در اینکه بعد از هتل به کجا رفته اند، دیگر ازخود سلب مسؤولیت مى کند.

آغاز تحقیقات دادستانى کل لبنان
از طرف خانواده امام موسى صدر ۱۰ نفر به ایتالیا رفتند، تا در این باره تحقیق کنند.آنها در تحقیقات خود با خلبان هواپیماى ۸۸۱ ایتالیایى، معاون خلبان، میهمانداران زن و عده زیادى از مسافران هواپیما مصاحبه کردند، و عکس امام موسى و شیخ محمد یعقوب را به آنها نشان دادند. در بین تمام این افراد هیچ کس امام موسى وشیخ محمد یعقوب را در هواپیما ندیده است. در حالى که با آن لباس مخصوص، وعمامه و عبا و آن هیبت کاملاً جلب نظر کرده اند، و محال است که کسى آنها را یکبارببیند و بعد از یک هفته و یا یک ماه فراموششان کرده باشد. حتى بین سرنشینان این هواپیما، سه خانواده لبنانى هم بوده اند، که مسلماً اگر امام موسى را مى دیدند، فراموش نمى کردند. یک مصاحبه تلویزیونى هم با خلبان هواپیما و بعضى از میهمانداران به عمل آمد. این مصاحبه در تلویزیون ایتالیا پخش شده و این افراد دیدن امام و همراهش را رسماً رد کردند.

تکذیب آلیتالیا
شرکت آلیتالیا یک بیانیه رسمى صادر کرد که در شب ۷۸‎/۹‎/۲۵ درتلویزیون ایتالیا پخش شد. در این بیانیه آمده بودکه اسامى امام موسى و شیخ محمدیعقوب و عباس بدرالدین در لیست هواپیماى ۸۸۱ بوده (هواپیمایى که در تاریخ ۳۱ آگوست از شهر طرابلس به شهر رم رفته بود). اما این اشخاص، آن اشخاص حقیقى یعنى امام موسى صدر، رئیس طایفه شیعه در لبنان،شیخ محمد یعقوب و خبرنگار معروف عباس بدرالدین، نبوده اند. این اشخاص در آن هواپیما نبوده اند. در همان شب، تلویزیون ایتالیا مصاحبه اى با خلبان هواپیما انجام مى دهد. او مى گوید این افراد را در هواپیما ندیده است؛ نه با لباسهاى دینى ونه با لباسهاى شخصى. وى پس از اینکه عکسها را مشاهده کرده، گواهى داده این افراد رادر هواپیما ندیده است.

افشاى فورى سناریوى دروغین
در خصوص ورود این دو نفر به هتل هالیدى این نیز مى دانیم که این دو نفر در ساعت ۱۰صبح روز اول سپتامبر، در آن هتل پذیرش شده اند. باید پرسید که آنها ازساعت ۸‎/۵ شب تا ۱۰ صبح کجا بوده اند. آیا ممکن است که امام موسى وهمراهانش شب را در خیابان ، یا داخل ماشین گذرانده باشند؟ غیرممکن است! ازساعت ۸‎/۵ شب و یا ۱۰ شب تا ۱۰ صبح کجا بوده اند؟ سپس تحقیقاتى که به عمل آمد نشان داد، دو نفرى که خود را آنجا معرفى کرده اند، مردانى سیاه چرده، کوتاه قد و لاغر بوده اند. مشخصات آنها با امام موسى و شیخ محمد یعقوب تفاوت اساسى دارد. آنها نمى توانند امام موسى و محمد یعقوب بوده باشند! افزون بر این، یک نفر از آنها معمم بوده ویک نفر با لباس شخصى. در حالى که خیلى بعید به نظر مى آید که شیخ محمد یعقوب، عمامه را از سرش بردارد و به صورت عادى ظاهر شود. دیگر آنکه، فردى که این اوراق را پر کرده، نه امام موسى است، نه شیخ محمدیعقوب و نه صاحب هتل. نوشته ها به خط دیگرى است. همان طور که گفتیم مسؤول هتل این دو نفر را افرادى سیه چرده و لاغر و کوتاه قد ذکر مى کند که با مشخصات امام موسى و شیخ محمد یعقوب به کلى متفاوت است. این دو نفر فقط ۱۰ دقیقه وارد اتاقهایشان مى شوند، و حتى ازدست شویى هم استفاده نمى کنند. فقط چمدانها را روى زمین گذاشته، پاسپورتها را روى میزقرار مى دهند و بدون پاسپورت خارج مى شوند. آن شیخ هم لباس خود را عوض مى کند و با لباس شخصى مى رود. در حالى که در ۲۰ سال گذشته هیچ وقت امام موسى با لباس شخصى دیده نشده است. تمام اینها نشان مى دهد که این دو نفر امام موسى و شیخ محمد یعقوب نبوده اند، و دو نفر دیگر بوده اند که این نقش را بازى کرده اند.
درباره عباس بدرالدین گفته بودند که وارد هتل «ساتلایت» مى شود. در فرودگاه رم تنها براى ۴۸ ساعت ویزاى ایتالیا مى گیرد و قرار بوده که پس از آن به مالت سفر کند. در حالى که او نه با هتل ساتلایت تماس گرفته و نه به مالت سفر کرده است. این نشان مى دهد فردى که به نام عباس بدرالدین به ایتالیا رفته، یکباره گم شده و سرنوشتش به هیچ وجه معلوم نیست. درباره عباس بدرالدین گفتیم در روز ۳۱ آگوست که پاسپورت شیخ محمدیعقوب و امام موسى صدر را مى گیرند تا به آنها ویزابدهند، پاسپورت عباس بدرالدین وجود نداشته است. چون او پاسپورتش را به نزار فرحات سرکنسول لبنان در لیبى داده بود، تا برایش ویزاى فرانسه بگیرد. چون در آن لحظه پاسپورت وى نبوده، نمى توانستند برایش ویزاى ایتالیا بگیرند. بنابراین دیر شده بود، لذاپاسپورت او را در لحظات آخر با هواپیما مى فرستند. بدون اینکه ویزاى ایتالیا داشته باشد. ویزاى ایتالیا را براى او در خود فرودگاه رم به مدت ۴۸ ساعت مى گیرند. پس این تفاوت بین عباس بدرالدین و دو نفر دیگر از اینجا سرچشمه مى گیرد که پاسپورت بدرالدین از لحظه اى که آنها را مى گیرند و به دستگاه امنیتى مى برند، نزد وى نبوده است.

شتاب زدگى ربایندگان
موضوع مهمى که باید گفت، این است که در تاریخ ۳۱ آگوست، ساعت ۵بعدازظهر، شخصى به سفارت فرانسه در لیبى مراجعه مى کند، تا براى امام موسى صدر و شیخ محمدیعقوب ویزاى فرانسه بگیرد. در سفارت فرانسه بعد از بازرسى پاسپورت ها روشن مى شود که ویزاى فرانسه براى آن دو نفر وجود دارد. بنابراین به آن فرد گفته مى شود که این دو نفر ویزاى فرانسه دارند و احتیاجى به گرفتن ویزاى مجدد نیست. وى که مأمور دولت لیبى بوده است، مى گوید من این حرفها را نمى فهمم و براى این دو نفر ویزا مى خواهم. سفارت فرانسه در لیبى به سفارت فرانسه در بیروت تلگرافى مى زند واز آنها کسب اطلاع مى کند؛ آیا شما به امام موسى صدر و شیخ محمدیعقوب ویزاى فرانسه داده اید؟ آیا این ویزاها صحیح هستند یا خیر؟ چراکه اینها دوباره آمده اند ویزا بگیرند. سفارت فرانسه در جواب مى گوید اگرپاسپورت متعلق به امام موسى صدر است، تسهیلات لازم را براى آنها فراهم کنید. به آنها ویزا دهید، و ناراحتشان نکنید. بنابراین آنهادوباره به پاسپورتهاى امام موسى صدر و شیخ محمدیعقوب ویزاى فرانسه مى دهند. فردى که به سفارت فرانسه رفته بود، از افراد وزارت امور خارجه لیبى بوده است.

امام موسی صدر هرگز وارد ایتالیا نشده است
مطلب دیگرى که باید بدان اشاره کرد، آن است که ویزاى ایتالیایى امام موسى وشیخ محمدیعقوب در همان تاریخ ۳۱ آگوست، و پس از گرفتارى این دو نفر به دست آمده است. یعنى آنها هیچ وقت نمى خواستند به ایتالیا بروند و ویزاى ایتالیا نگرفته بودند. ولى بعدازظهر همان روز ناپدید شدند، و برایشان ویزاى ایتالیا گرفته شد. همان طور که گفتیم، چون پاسپورت عباس بدرالدین وجود نداشته، براى او حتى ویزاى ایتالیا را نمى توانند بگیرند، و مجبور شدند در فرودگاه رم براى او ویزابگیرند. بلیتى که به نام اینها صادر مى شود به تاریخ ۳۱ سپتامبر است. در حالى  که مى دانید تاریخ سفر آنها ۳۱ آگوست بوده که ماه هشتم است، و این نشان مى دهد که امام موسی صدر هرگز وارد ایتالیا نشده است.

منبع :سایت روزانه